موارد مصرف

ریسدرونات ¬برای درمان بیماری استخوانی پاژه، درمان و جلوگیری از استئوپروز ناشی از گلوکوکورتیکوئیدها، درمان و جلوگیری از استئوپروز در خانم¬های یائسه و درمان استئوپروز در مردان به ¬کار می¬رود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- شکستن استخوان فمور در بیماران تحت درمان با بیس¬فسفونات مشاهده شده است. 2- درد شدید و ناتوان¬کننده عضلات، استخوان و مفاصل طی درمان با بیس¬فسفونات¬ها دیده شده است. 3- ریسدرونات ممکن است سبب تحریک مخاط ناحیه فوقانی دستگاه گوارش شود. اختلال در بلع و بروز زخم در ناحیه مری و معده متعاقب مصرف خوراکی بیس¬فسفونات¬ها دیده شده است. 4- نکروز استخوان آرواره ممکن است در بیماران مصرف کننده بیس¬فسفونات¬ها اتفاق بیفتد.

عوارض جانبی

تداخل دارویی

آمینوگلیکوزیدها می¬توانند سبب افزایش اثر کاهش کلسیم خون ناشی از مشتقات بیس¬فسفونات شوند. همچنین نمک¬های کلسیم، آهن و منیزیم ممکن است سبب کاهش غلظت سرمی مشتقات بیس¬فسفونات گردند. لذا از مصرف همزمان آنتی¬اسیدهای حاوی کاتیون¬های پلی¬والان و یا کلسیم، آهن یا منیزیم خوراکی دو ساعت قبل و یا نیم ساعت بعد از مصرف ریسدرونات خودداری گردد.

توصیه‌ها

1- جهت درمان استئوپروز ناشی از گلوکوکورتیکوئیدها باید وضعیت هورمون¬های استروئید جنسی را قبل از درمان ارزیابی و در صورت نیاز نسبت به جایگزینی هورمونی اقدام نمود. 2- قبل از شروع درمان،کمی کلسیم خون بیمار باید اصلاح گردد. خصوصاً در بیماری پاژه باید بیمار قبل از شروع درمان با ریسدرونات مقادیر کافی کلسیم و ویتامین D دریافت نماید. 3- مصرف این دارو در بیماران دچار نارسایی شدید کلیه توصیه نمی¬گردد.