موارد مصرف

سيتالوپرام در درمان اختلالات افسردگي به¬ كار می¬‌رود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- در صورت وجود بيماري¬‌هاي قلبي يا سكته اخير قلبي، نارسایی كبد، سابقه تشنج و نارسایی شدید كليه با احتياط فراوان تجويز شود. 2- مصرف اين دارو در افراد با سن کمتر از 18 سال توصيه نمی¬‌شود.

عوارض جانبی

اختلالات جنسي، خواب‎آلودگي، خشكي د‌هان، تهوع و منگي و در برخي موارد تاري ديد، حالت فراموشي، اغتشاش شعور، اختلالات خواب، اشكال در تنفس، تب، اختلالات قاعدگي در خانم¬ها، افزايش حجم و دفعات ادرار، بثورات جلدي، خارش، دردشكمي و ناراحتي معده، اسهال، بي¬‎اشتهايي، اضطراب، درد مفاصل، بي‎حالي، نفخ شكم، كاهش فشار خون يا كاهش فشار خون وضعيتي، افزايش بزاق، تعريق زياد، ميگرن، آبريزش بيني، سينوزيت، فعال شدن مانيا يا هيپومانيا و لرزش از عوارض جانبي اين دارو هستند.

تداخل دارویی

مصرف همزمان مهاركنندگان مونوآمين اكسيداز از جمله فورازوليدون، پروكاربازين و سلژيلين با سيتالوپرام می‌تواند عوارض خطرناك و مهلك در پي داشته باشد. بايد بين قطع مصرف يكي از دو دارو و شروع داروي ديگر حداقل 14روز فاصله باشد. مصرف سيتالوپرام با دارو¬‌هاي سروتونرژيك می¬‌تواند باعث بروز سندرم سروتونين و تشديد عوارض شود. سايمتيدين می¬‌تواند متابوليسم سيتالوپرام را كاهش دهد. مصرف سيتالوپرام با كلوزاپين باعث افزایش سطح خوني كلوزاپين مي¬شود و ممکن است خطر بروز حملات تشنجي را افزايش دهد.

توصیه‌ها

1- براي دستيابي به اثر ضدافسردگي دارو ممكن است تا 4 هفته زمان لازم باشد، بنا بر این بيمار نبايد داروي خود را قطع كند. در صورت برطرف شدن علائم بيماري نيز نبايد مصرف دارو را قطع نمود. 2- از قطع مصرف ناگهاني دارو بايد خودداري كرد. 3- به¬ دليل احتمال بروز سرگيجه، اختلال در تصميم‎¬گيري، تفكر و مهارت‎¬هاي حركتي، تا مشخص شدن اثرات دارو هنگام رانندگي يا انجام كار¬‌هايي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود. 4- بيماراني كه احتمال اقدام به خودكشي در آن¬ها وجود دارد، نبايد مقادير زياد دارو را به¬ طور يك جا در اختيار داشته باشند.