موارد مصرف

هپارين در پيش¬گيري و درمان ترومبوز وريد‌هاي عمقي و ترومبوآمبولي ريوي، جلوگيري از انعقاد خون در گردش خون خارج بدن طي جراحي قلب و روش¬‌هاي دياليز، به ¬عنوان داروي كمكي در درمان آنژين ناپايدار، آمبولي شريان محيطي و كاهش خطر بروز ترومبوز مغزي و مرگ در بيماراني كه دچار حمله پيشرونده شديد و ناگهاني مي¬‎شوند و به ¬عنوان پيش¬گيري در اعمال جراحي ارتوپدي و جراحي عمومي مصرف می‌¬شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- در بي‎¬حسي منطقه¬‌اي يا انسداد اعصاب ناحيه كمر، ديسكرازي خوني به ¬خصوص كمي پلاكت‌¬هاي خون، زايمان اخير، يا در مواردي كه نياز به عمل جراحي اعصاب يا چشم وجود دارد، پريكارديت يا نشت مايع به پريكارد، نارسایی شدید كليه، جراحي عمده يا زخم‌¬هايي كه سبب ایجاد سطوح باز و وسيع مي¬‎شوند،‌ صدمه شديد به¬ ويژه به دستگاه عصبي مركزي، سوراخ¬شدگي نخاع، زخم يا ساير ضايعات فعال گوارشي،‌ ادراري، تنفسي، واسكوليت شديد و نارسایی شدید كبد با احتياط مصرف شود. 2- توصيه می¬‌شود در بيماراني كه هپارين مصرف می‌¬کنند از تزريق عضلاني ساير دارو‌ها، به -دليل احتمال بروز هماتوم و خونريزي در اطراف محل تزريق خودداري شود. 3- خونريزي از لثه ممكن است نشانه مصرف بيش از حد هپارين باشد. درمان با هپارين خطر بروز خونريزي موضعي طي جراحي‎‌¬هاي د‌هان و پس از آن را افزايش مي¬‎دهد. 4- از آن¬جا كه هپارين از بافت‌¬هاي حيواني تهيه می¬‌شود، توصيه می¬‌شود در بيماراني كه سابقه حساسيت يا آسم دارند، ابتدا مقدار آزمايشي 1000واحد قبل از شروع درمان تزريق شود. 5- در صورت استفاده از برنامه درماني با مقادير كامل هپارين، مقدار مصرف دارو بايد با توجه به نتايج آزمون¬‌هاي انعقاد خون براي هر فرد تنظيم شود. 6- مهار ترشح آلدوسترون توسط هپارين می¬‌تواند باعث زیادی پتاسیم خون شود. بيماران مبتلا به ديابت مليتوس، نارسایي مزمن كليه، اسيدوز، پتاسيم خون بالا، يا بيماراني كه دارو‌هاي نگهدارنده پتاسيم مصرف می¬‌کنند، براي بروز عارضه افزایش پتاسیم خون مستعد¬تر هستند. توصيه می¬‌شود در چنين بيماراني سطح پتاسيم خون قبل از شروع هپارين كنترل شده و درحين مصرف هپارين تحت نظر قرار گيرد، به¬ ويژه اگر تجويز هپارين قرار است بيش از 7 روز ادامه پيدا كند.

عوارض جانبی

خونريزي، نكروز پوست،‌ كاهش پلاكت خون، افزایش پتاسیم خون، واكنش¬‌هاي حساسيتي (از جمله كهير، آنژيوادم و آنافيلاكسي)، پوكي استخوان پس از مصرف طولاني اين دارو گزارش شده است.

تداخل دارویی

مصرف همزمان هپارين با اسيد والپروئيك به¬ علت مهار عملكرد پلاكت‌¬ها ممكن است موجب خونريزي شود. متي¬‎مازول و پروپيل تيواوراسيل باعث كاهش پروترومبين خون مي‎¬شوند. لذا مصرف همزمان اين دارو‌ها با هپارين ممكن است باعث افزايش اثر ضدانعقادي شود. مصرف همزمان دارو‌هاي ضدانعقاد و ترومبوليتيك، مانند وارفارين، استرپتوكيناز و اوروكنیاز و همچنين دكستران خطر خونريزي را افزايش مي¬‎دهد. مصرف همزمان هپارين با پروبنسيد اثر ضدانعقادي دارو را افزايش داده و طولاني می¬‌کند. در صورت مصرف همزمان دارو‌های موثر بر عملكرد پلاكت‌¬ها (NSAIDs، دي¬پيريدامول، تيكلوپيدين، كلوپيدوگرل) با هپارین، احتمال خونريزي افزايش مي¬یابد.

توصیه‌ها

1- درطول درمان با هپارين، از مصرف اسيد استيل¬ساليسيليك يا دارو‌هاي حاوي آن، ايبوپروفن و ساير دارو‌هاي موثر بر پلاكت‎‌¬ها، بايد خودداري شود. 2- پزشك و دندان¬پزشك بايد از مصرف اين دارو آگاه شوند. 3- به منظور بررسي پيشرفت درمان انجام آزمون¬‎‌هاي انعقاد خون به¬ طور منظم ضروري است.