موارد مصرف

وانكومايسين در موارد محدودي از جمله در پيشگيري و درمان آندوكارديت و عفونت‌ جراحی و ساير عفونت¬هاي جدي ناشي از كوكسي¬هاي گرم مثبت (مانند استافيلوكوك مقاوم به پني¬سيلين¬ها) مصرف می¬شود. این دارو به ¬ویژه در درمان عفونت¬هاي استافیلوکوکی مقاوم به متی‌سیلین در حالاتی از قبیل آبسه مغزی، مننژیت استافیلوکوکی و سپتی‌سمی استفاده می¬شود. وانكومايسين از راه خوراكي در درمان كوليت پسودوممبران ناشي از آنتي¬بيوتيك¬ها مصرف می¬شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- انفوزيون سريع اين دارو‌ها با خطر واكنش¬هاي آنافيلاكتيك همراه است. 2- محل تزريق دارو در هر بار انفوزيون بايد تغيير داده شود. 3- مصرف اين دارو در بيماران مبتلا به نارسايي كليه و در سالخوردگان بايد با احتياط فراوان صورت گيرد. 4- آزمون¬هاي شمارش سلول¬هاي خون، ارزیابی ادرار و سنجش كار كليه در طول درمان با اين دارو ضروري است. آزمون سنجش شنوايي در طول مصرف اين دارو در بيماران سالخورده يا مبتلا به عيب كار كليه بايد انجام شود.

عوارض جانبی

سميت كليوي، سميت گوشي، اختلال¬هاي خوني، تهوع، لرز، تب، ائوزينوفيلي، آنافيلاكسي، ضایعات پوستی، التهاب وريد، افت شديد فشار خون، خس¬خس كردن، اختلال در تنفس،‌ كهير،‌ خارش، برافروختگي بالاتنه، درد و اسپاسم عضلات پشت و سينه با مصرف اين دارو گزارش شده است.

تداخل دارویی

مصرف همزمان وانكومايسين با آمينوگليكوزيد‌ها، كاپرئومايسين و دارو‌هاي مدر مؤثر بر قوس هنله احتمال بروز سميت گوشي و كليوي را افزايش مي¬دهد.

توصیه‌ها