موارد مصرف

نورتریپتیلین براي درمان افسردگي تجويز می‌¬شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

در صورت وجود آسم، اختلال دوقطبي، اختلالات خوني، گوارشي يا قلبي–عروقي، گلوكوم با زاويه بسته، افزايش فشار كره چشم، پركاري تيروئيد، هيپرتروفي پروستات، نارسایی ¬کبد یا کلیه، اسكيزوفرني، حملات تشنجي احتباس ادرار با احتياط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی

خشكي د‌هان، خواب¬‎آلودگي، ضعف و خستگي، تاري ديد، افزايش فشار داخل كره چشم، يبوست، ‌تهوع، اشكال در ادرار كردن، افتفشار خون وضعيتي،‌ اختلال ضربان قلب، اختلالات خوني، اغتشاش شعور، عصبانيت و بي¬قراري، واكنش¬‌هاي ازدياد حساسيت، اختلالات رفتاري، اختلالات حركتي، افزايش اشتها و وزن از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل دارویی

مصرف همزمان اين دارو با مهاركنندگان مونوآمين اكسيداز باعث تحريك CNS و افزایش فشار خون می‌¬گردد. اين دارو از طريق كاهش آستانه تشنج با اثر دارو¬‌هاي ضدصرع، مقابله می‌¬کند. بعضي از دارو¬‌هاي ضدصرع با كاهش غلظت پلاسمايي نورتريپتيلين، اثر ضدافسردگي آن را كاهش مي¬‌دهند. اين دارو اثر کاهنده فشار خون كلونيدين و گوانیتیدین را كاهش مي‌دهد. مصرف همزمان اين دارو با فنوتيازين‎‌ها موجب افزايش عوارض جانبي ضد‎موسكاريني و تسكين‎¬بخش هر دو دارو می¬‌شود. همچنين احتمال بروز حملات تشنجي را افزايش مي‌¬دهد. مصرف همزمان اين دارو با دارو¬‌هاي مقلد سمپاتيك ممكن است سبب تشديد عوارض قلبی-عروقی و احتمالاً بروز آريتمي، تاكي¬كاردي يا افزايش فشار خون شود. مصرف همزمان اين دارو با دارو‌¬هاي ضدتيروئيد ممكن است خطر بروز آگرانولوسيتوز را افزايش دهد. مصرف همزمان فراورده¬‎‌هاي حاوي الكل و ساير دارو‌¬هاي مضعف CNS با اين دارو ممكن است سبب بروز ضعف شديد CNS، ضعف تنفسي و كاهش فشار خون شود. سايمتيدين با مهار متابوليسم اين دارو، غلظت پلاسمايي آن را افزايش مي¬‌دهد.

توصیه‌ها

1- از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيز شود. در صورت نياز، كاهش مقدار مصرف به -تدریج در طول يك دوره حداقل 4 هفته¬‌اي بايد صورت گيرد. 2- در هفته‎¬هاي اول درمان به ¬دليل افزايش تمايل به خودكشي بايد بيمار تحت¬ نظر باشد. 3- براي شروع اثرات درماني اين دارو حداقل 2 هفته وقت لازم است. 4- به علت نيمه¬عمر طولاني دارو، تجويز یکبار¬ آن در موقع خواب،‌ كفايت می‌¬کند. 5- به بيمار بايد يادآوري شود كه در صورت بروز علائم ضد‎موسكاريني به درمان ادامه دهد، چون به اين اثرات تاحدي تحمل حاصل می‌¬شود. 6- در صورت وجود سابقه مصرف مهاركنندگان مونوآمين اكسيداز توسط بيمار، بايد دو هفته بعد از قطع مصرف آن، مصرف اين دارو را آغازنمود. 7- در صورت ضرورت مصرف داروي مهاركننده مونوآمين اكسيداز بايد حداقل يك هفته ميان قطع مصرف اين دارو و شروع مصرف داروي جديد فاصله ايجاد شود. 8- اين دارو با ايجاد خواب¬‎آلودگي، ممكن است بر اعمالي كه نياز به مهارت دارند،‌ مثل رانندگي، تأثير بگذارد. 9- به¬ دليل احتمال بروز منگي و سرگيجه، هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط نمود. 10- با مصرف اين دارو، خشكي د‌هان ممكن است بروز نمايد. در صورت تداوم اين عارضه به ¬مدت بيش از 2 هفته، بايد به پزشك مراجعه نمود.