موارد مصرف

متيل¬پردنيزولون براي درمان جايگزيني درنارسايي غده فوق¬كليه، درمان علامتي اختلالات آلرژیک التهابي، سركوب كردن سيستم ايمني، درمان هيپرپلازي مادرزادي غده فوق¬كليه، ادم مغزي و بيماري¬‌هاي روماتيسمي مصرف می¬شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- تجویز طولاني¬مدت متيل¬پردنيزولون در كودكان ممكن است به مهار رشد آنها منجر شود. 2- به دنبال مصرف اين دارو ممكن است آزمايشات بررسي عملكرد محور هيپوتالاموس- هيپوفيز- غده فوق كليه دچار اختلال شود. 3- تجويز سريع داخل¬وريدي مقادير زياد اين دارو، ممكن است موجب كلاپس قلبي- عروقي گردد.

عوارض جانبی

درمان طولانی¬مدت با متيل¬پردنيزولون بيمار را به ابتلا به بيماري¬‎‌هاي عفوني مستعد می‌¬کند و از طرفي علائم عفونت را نيز پنهان مي¬سازد. مصرف مقادير زياد اين دارو ممكن است اختلالات رواني را تشديد كند. آب ¬مرواريد، تكرر ادرار، پرنوشي، زخم گوارشي، علائم شبه¬كوشينگ، آكنه و پرفشار خونی از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل دارویی

مصرف همزمان اين دارو‌ با ريفامپين، دارو‌هاي ضدصرع مانند كاربامازپين،‌ فنوباربيتال، فني-‎توئين و پريميدون موجب تسريع متابوليسم متيل¬پردنيزولون و كاهش اثر آن می¬‌گردد. اين دارو ممكن است باعث كاهش اثر دارو‌هاي کاهنده قند خون و يا دارو‌هاي كاهنده فشار خون گردد.

توصیه‌ها

1- از قطع ناگهاني مصرف دارو بعد از استفاده طولاني¬مدت (بيش از 3 هفته) پرهيز شود. 2- در طول درمان، مصرف سديم بايستي محدود شود و مصرف مكمل¬‎‌هاي حاوي پتاسيم توصيه می¬‌شود. 3- معاينات چشم‎پزشكي در طول درمان طولانی مدت، بايد به ¬صورت دوره¬اي انجام گيرد.