موارد مصرف

مانيتول براي پيشگيري و يا درمان كم ‎ادراري در نارسايي حاد كليه، درمان ادم مغزي و افزايش فشار داخل جمجمه و فشار داخل چشم، تسريع دفع ادراري مواد سمي و پيشگيري از هموليز و افزايش هموگلوبين آزاد خون طي عمل جراحي برداشتن پروستات از راه پيشابراه مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- در نارسایی شديد قلب و كليه، بايد با احتياط فراوان مصرف شود. 2- نشت این دارو از رگ به بافت¬هاي اطراف، سبب بروز التهاب ورید می¬شود. 3- طی درمان با مانيتول، اندازه¬گيري ميزان الكتروليت (به ¬ویژه سديم و پتاسيم)، بررسي عملكرد كليه و تعيين حجم ادرار ضروري است.

عوارض جانبی

اختلال تعادل آب و الكتروليت شديدترين عارضه جانبي مانيتول است. تجويز سريع مقادير زياد آن ممكن است منجربه تجمع مانيتول، افزايش بيش از حد مايع خارج سلولي، كاهش سديم خون، گاهي افزایش پتاسيم خون و افزايش بار گردش خون شود.

تداخل دارویی

مصرف همزمان اين دارو با ديگوكسين ممكن است احتمال بروز مسموميت با ديگوكسين را افزايش دهد.

توصیه‌ها

1- محلول مانيتول فقط بايد از راه انفوزيون وريدي مصرف شود. 2- محلول مانيتول با غلظت 15% و بيشتر در دماهاي پایين تمايل به تشكيل کریستال دارد. ست انفوزيون مانيتول در هنگام تجويز اين غلظت بايد داراي صافي باشد. 3- در صورت نياز به مصرف اين دارو در بيماران مبتلا به كم ¬ادراري يا نارسایی كليه، توصيه می¬شود قبل از شروع درمان يك نوبت آزمايشي معادل mg/kg200 به صورت محلول 20-10% طي مدت 5-3 دقيقه انفوزيون وريدي شود. در صورت عدم حصول پاسخ مطلوب، درمان با مانيتول را نبايد آغاز نمود.