موارد مصرف

ميتوتان در درمان كارسينوماي بخش قشري غده فوق¬كليه و سندرم كوشينگ مصرف مي¬‎شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- در موارد ابتلا به بيماري¬‌هاي كبدي مقدار مصرف دارو كاهش یابد. 2- اگر جراحت، عفونت يا ساير بيماري¬‌ها بروز نمايند به¬ علت احتمال بروز نارسايي غده فوق-كليه، ممكن است به تجويز دارو‌هاي استرویيدي نياز باشد.

عوارض جانبی

نارسايي بخش قشري غده فوق¬كليه، تيره شدن پوست، اسهال،‌ سرگيجه،‌ خواب¬‎آلودگي، كاهش اشتها، افسردگي رواني، تهوع و استفراغ، بثورات جلدي و خستگي از عوارض شايع ميتوتان هستند.

تداخل دارویی

مصرف همزمان ميتوتان با دارو‌هاي مضعف دستگاه عصبي مركزي ممكن است باعث تشديد اثرات دارو شود. گلوكوكورتيكوئيد‌ها، مينرالوكورتيكوئيد‌ها و كورتيكوتروپين (ACTH) با اثرات ميتوتان تضاد دارند.

توصیه‌ها

1- درمان اوليه تا زماني كه مقدار مصرف تثبيت شود، بايد در بيمارستان صورت گيرد. 2- معمولاً در بيماران تحت درمان با ميتوتان درمان با گلوكوكورتيكوئيد‌ها لازم مي‎¬شود. پس از خاتمه درمان با ميتوتان، تا زماني كه عملكرد بخش قشري غده فوق¬كليه به حالت عادي برنگشته است، درمان با استرویيد‌ها را بايد ادامه داد. 3- به¬ نظر مي¬رسد كه درمان مداوم با حداكثر ميزان قابل تحمل ميتوتان مؤثرتر از درمان متناوب است. 4- مدت درمان نيز به پاسخ‎‌هاي باليني بستگي دارد. تنها 15% بيماراني كه با حداكثر مقدار قابل تحمل به¬مدت سه ماه درمان شده ولي به درمان پاسخ نداده اند با ادامه درمان پاسخ باليني نشان مي‎¬دهند. 5- توصيه مي‎¬شود كه در صورت بروز شوك يا ضربه شديد فوراً و به ¬طور موقت درمان با ميتوتان قطع شود و استرویيد تجويز گردد. زيرا ممكن است كاهش فعاليت غده فوق¬كليه، پاسخ طبيعي به اين استرس‎‌¬ها را مختل نمايد.