موارد مصرف

ريفامپين به ¬همراه ساير دارو‌هاي ضدسل در درمان اين بيماري، در درمان عفونت¬هاي حاد استافيلوكوكي، جذام، بروسلوز، عفونت¬هاي كلاميديايي، آندوكارديت حاد، بيماري لژيونر‌ها و عفونت¬هاي آتيپيك ناشي از انواع مايكوباكتريوم و نيز در پيشگيري از مننژيت مننگوكوكي مقاوم به پني¬سيلين و عفونت ناشي از هموفيلوس آنفولانزا مصرف می¬شود.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

هشدارها

1- مقدار مصرف دارو در صورت وجود نارسایی كبد بايد كاهش داده شود. 2- در درمان طولانی مدت انجام آزمون¬هاي عملکرد كبد توصيه می¬شود. 3- درصورت ابتلاي بيمار به نارسایی كليه (درصورت مصرف دارو با مقدار بيش از mg/day600)، اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی

بي¬اشتهايي، تهوع، استفراغ واسهال، تغيير رنگ ادرار و ترشحات بدن به نارنجي، عوارضي با علائم آنفولانزا شامل لرز، تب، سرگيجه و درد استخوان، كلاپس و شوك،‌ كم¬خوني هموليتيك، نارسايي حاد كليه، پورپوراي ترومبوسيتوپنيك، تغيير در عملكرد كبد،‌ زردی، برافروختگي،‌ كهير و ضایعات پوستی از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل دارویی

ريفامپين متابوليسم بسياري از دارو‌ها را افزايش مي¬دهد ومنجربه كاهش اثر يا كاهش غلظت پلاسمايي آن¬ها می¬شود.

توصیه‌ها

1- درصورت استفاده از قرص¬هاي ضدبارداري خوراکی در طول درمان با اين دارو، حتماً از ساير روش¬هاي جلوگيري از بارداري نيز استفاده شود. 2- درصورت مصرف ريفامپين احتمال تغيير رنگ لنز‌هاي نرم وجود دارد. 3- درصورت قطع مصرف دارو، مصرف آن را بايد مجددا ً‌با مقدار كم آغازكرد و به ¬تدریج مقدار مصرف آن را افزايش داد. درصورت بروز عوارض جانبي جدي،‌ بايد مصرف دارو را براي هميشه قطع كرد. 4- باید به بيمار يا اطرافيان وي یادآوری شود در صورت بروز علائم اختلال كبدي (تهوع مداوم، استفراغ،‌ بي¬حالي و زردی) فورا به پزشك مراجعه كند.